Halló

Á síðu Rangárþings ytra má finna tilvitnun í grein sem birtist í síðasta tölublaði sveitarstjórnarmála. Afar athyglisvert viðtal við oddvitann, Þorgils Torfa og kemur viðtalið hér fyrir neðan með smá innskotum frá mér skáletruðum.

Eigum ónotuð tækifæri

„Nú erum við búin að fá hringtorgið hér á Suðurlandsveginn. Við erum búin að berjast fyrir því síðasta einn og hálfan áratug og nú er þetta loksins komið,” sagði Þorgils Torfi Jónsson, oddviti Rangárþings ytra, við tíðindamann Sveitarstjórnarmála sem þáði bílferð með honum um Hellu og nágrenni á dögunum.

„Þetta gefur okkur ýmsa möguleika og þeirra á meðal að ganga frá svæðinu næst þjóðbrautinni. Við höfum beðið með það vegna þess að við vorum alltaf að vonast eftir þessari framkvæmd. Nú höfum við í hyggju að nýta okkur breytinguna til þess að hressa upp á miðbæinn okkar. Við ætlum að byggja í skarð sem er á milli tveggja húsa næst þjóðbrautinni. Hugmyndin er að reisa glerbyggingu sem sameinar þessi hús. Skrifstofur Rangárþings Ytra eru í öðru þeirra en ýmsar stofnanir á borð við verkalýðsfélag og lífeyrissjóð í hinu. Þessar húseignir eru í eigu sveitarfélagsins, ríkisins, verkalýðsfélags og lífeyrissjóðs og nýbyggingin verður samvinnuverkefni þessara aðila. Með því fáum við heildstætt húsnæði þar sem innangengt verður til allra sem hafa aðsetur þar. Í framhaldi af þessu ætlum við að laga til og mynda heildstæðan miðbæ. Við erum komin á beinu brautina með að undirbúa og hefja framkvæmdir.”

Ok, sem sagt er það sýn hans að miðbærinn eigi að vera þar sem búðin og olís er. Persónulega finnst mér ósmekklegt að hafa ,,miðbæinn" eða miðju þorpsins beint við þjóðveg eitt en svo virðist stefnan vera. Miðbærinn verður þannig byggður á skrifstofum og slíku..? Hvar er sjarminn við það??

Þorgils Torfi ekur áfram og bendir á næstu hús; nokkuð gamlar en vel haldnar byggingar. „Þetta er gömul prentsmiðja þar sem skattstofan er nú til húsa og síðan er gömul kjötvinnsla sem búið er að gera að safnaðarheimili. Þetta er sá kjarni sem við hugsum okkur sem grunninn að fyrirhuguðum miðbæ.”

Hmm, nú er miðbærinn kominn yfir til skattstofunnar sem ég hélt nú reyndar að hafi verið byggð sem skattstofa en ekki prentsmiðja???

Næst ökum við framhjá hóteli og komum síðan að því sem kalla mætti skóla- og íþróttamiðstöð á Hellu. Þar eru íþróttahús, glæný sundlaug, grunnskóli og leikskóli skammt frá. Þorgils Torfi segir að þar séu einnig áform um að byggja. Nú er unnið að því að teikna byggingu sem tengja á grunnskólann og íþróttahúsið saman og ætlunin er að hefja framkvæmdir á næsta ári.

„Húsnæði grunnskólans er fullsetið. Börnum fjölgar nokkuð og við verðum að bregðast við með því að auka við húsnæðið. Barnafjöldinn stendur reyndar nokkuð í stað í sveitarfélaginu öllu en það hefur orðið fjölgun hér á Hellu,” segir Þorgils Torfi.

Nú er verið að byggja við leikskólann og á nýbyggingin að vera tilbúin í haust. „Með þessari viðbyggingu teljum við okkur geta tekið á móti öllum börnum í sveitarfélaginu, sem náð hafa eins árs aldri. Við erum með frítt í leikskóla fyrir fimm ára börn og foreldrar greiða aðeins fyrir eitt barn í leikskóla. Þeir foreldrar sem eiga fleiri börn á leikskólaaldri fá frítt fyrir öll börn sem eru umfram eitt. Þannig byggjum við okkar systkinaafslátt upp í sambandi við leikskólana og erum brautryðjendur að því leyti.”

Rangárþing ytra starfrækir þrjá leikskóla, leikskólann á Hellu, nýlegan leikskóla á Laugalandi og leikskóla í Þykkvabæ. Leikskólanum í Þykkvabæ var lokað um tíma og starfsemi hans sameinuð leikskólanum á Hellu en svo fjölgaði börnum á leikskólaaldri á ný og þá var brugðið á það ráð að opna hann aftur til þess að svara eftirspurninni eftir leikskólaplássi.

Börnum fjölgar nokkuð en stendur í stað en hefur samt fjölgað. Oddvitinn virðist ekki hafa alveg á hreinu þróun skólabarna og barna á leikskólaaldri. Hvernig á að skilja þetta?? Undanfarin ár hefur verið sprenging í  eftirspurn eftir leikskólaplássi og er þá ekki eðlilegt að ætla að sá fjöldi skili sér í auknum mæli í leikskólana?? Ánægjulegt að heyra að stefnt er að því að byggja við grunnskólann enda löngu, löngu orðið tímabært. Krefjandi fyrir sveitarfélagið að fara út í þær framkvæmdir í kjölfar þess að stækka við sundlaug og byggja við leikskólann og nýja tengibyggingu en forgangsröðun afar undarleg. Auðvitað sjá það allir að laugin er ekki ,,glæný"  og furðulegt að halda því fram þrátt fyrir að byggt hafi verið við hana. Að sama skapi er leikskólinn á Laugalandi ekki nýr, hann var einfaldlega fluttur í  annað húsnæði. Eins er ótrúleg skammsýni að loka leikskólanum í Þykkvabæ í ljósi þeirrar þróunar að eftirspurn var sífellt að aukast.

Sundlaugin er stolt Ytri Rangæinga

Þótt búið sé vel að skólabörnum í Rangárþingi ytra er sundlaugin stolt Hellubúa og Ytri- Rangæinga sem frekar mætti kalla sundsetrið á Hellu. Þorgils Torfi segir að nýlega sé búið að endurbyggja sundlaugarsvæðið. „Við tókum það allt í gegn og vinsældir þess eru sífellt að aukast,” segir Þorgils Torfi.

Þegar við gengum um þetta svæði á heitum degi síðla í júlí var nánast hver smuga nýtt. Börnin léku sér í lauginni og í rennibrautunum og fullorðna fólkið flatmagaði í pottunum og í sólinni á laugarbökkunum enda 23° til 25° hiti sem er fremur óvenjulegt hér á landi. „Við náðum að opna laugina fyrir Landsmót hestamanna sem var haldið hér á Gaddstaðaflötum fyrr í sumar þannig að fólk gat komið, skolað af sér og slappað af. Eiginlega er með ólíkindum hversu miklum vinsældum laugin og laugarsvæðið hefur náð á skömmum tíma.”

Þorgils Torfi segir sundaðstöðuna hafa breytt miklu fyrir samfélagið. „Hingað kemur fólk af Hellu, úr nágrannabyggðunum og einnig úr nágrannasveitarfélögunum til þess að njóta þessarar aðstöðu því þetta er eina sundlaugin hér um slóðir þar sem boðið upp á leikaðstöðu. Ég held að krakkarnir ráði oft miklu um hvert fjölskyldurnar fara í sund. Þetta er þeirra skemmtun og fólk fer oftar í sund þegar það finnur þrýsting frá krökkunum. En þótt ríki gleði hér á einum heitasta degi ársins þá megum við ekki gleyma því að þetta mannvirki notast allt árið eins og að var stefnt þegar ákveðið var að hanna það og reisa.”

Starfskona í sundlauginni upplýsti komumann um að sundlaugargestum hafi fjölgað með tilkomu hinna nýju mannvirkja. Algengt hafi verið að um 70 manns kæmu á dag og stundum upp undir 100 þegar mest var. Nú séu þeir aldrei undir hundraðinu, sjaldnast undir 150 og fari stundum vel á þriðja hundraðið.

Nýja aðstaðan er mjög góð þrátt yfir að búningsaðstaðan hafi um leið gjörsamlega sprungið og sé stór höfuðverkur sem nú þarf að leysa. Skrýtið að oddviti skuli taka fram að laugin á Hellu sé eina sundlaugin með leikaðstöðu  þegar sundlaugin á Laugalandi hafi verið með vatnsrennibraut í fjölda ára. Svo er talað um að ,,sundsetrið" sé stolt hellubúa og ytri rangæinga en lítið minnst á aðra íbúa sveitarfélagsins. Er furða að aðrir en Hellubúar telji sig ekki vera íbúar sveitarfélagsins Rangárþings ytra miðað við svona ummæli???

Hrossaræktin umsvifamikil

Næsti viðkomustaður á leið okkar um Hellu og nágrenni eru Gaddstaðaflatir. Flatirnar hafa lengi verið umhverfi hrossaræktenda og hestamanna og landsmót hestamanna hafa verið haldin þar og nú síðast í sumar. Fyrir nokkru réðst Rangárþing ytra ásamt fleiri aðilum, opinberum og einkaaðilum, í byggingu stórrar reiðhallar þar sem einnig er aðstaða fyrir félagsstarf og var hún tekin í notkun fyrir mótið í sumar.

Þorgils Torfi segir hrossaræktina orðna umsvifameiri í Rangárþingi ytra en hinn hefðbundna búskap. „Hér hafa vaxið stór hrossabú sem eru rekin af mikilli fagþekkingu og metnaði þar sem menn stunda ræktun gæðahrossa og útflutning. Jarðaverð er hátt, m.a. vegna hrossaræktarinnar, því hrossaræktendur eru tilbúnir til þess að greiða hærra verð fyrir þær en ráðlegt er að greiða til þess að stunda hefðbundinn búskap. Eins er með aðstöðuna hér. Hestamenn eru búnir að vinna að því að bæta hana og byggja upp á undanförnum árum. Svo kom rúsínan í pylsuendanum nú fyrir landsmótið sem er um 2.500 fermetra reiðhöll.” Þorgils Torfi segir að byggingar af þessari stærð hafi tilhneigingu til að vera ljótar en þarna hafi tekist vel til og reiðhöllin falli ágætlega inn í umhverfið.

Reiðhöllin nýtist til fleiri atburða en hestamannamóta og hrossasýninga. Um fullkomna sýningarhöll er að ræða og næsta verkefni verður landbúnaðarsýning. „Þessi aðstaða gefur af sér feiknamikil tækifæri fyrir byggðina og mannlífið hér. Hrossaræktin er vaxandi og svo má markaðssetja þetta húsnæði til ýmiskonar viðburða og sýningarhalds. Þeir aðstæður sem hrossaræktin hefur skapað hafa líka orðið til þess að við teljum ekki lengur að langt sé til Reykjavíkur. Við höfum aftur á móti orðið vör við að Reykvíkingum finnst langt til okkar en sú vegalengd er svona sálarlega séð alltaf að styttast.”

Eitt sinn var því haldið fram að Rangæingar gætu framleitt alla mjólk ofan í Íslendinga. Þegar þessi ummæli eru borin undir Þorgils Torfa segir hann kúabúunum hafa fækkað mikið. „Framleiðslan hefur þó ekki dregist saman. Hún hefur fremur aukist ef eitthvað er. Hún hefur þjappast saman; er komin á færri hendur. Búin eru færri og stærri og umfram allt mikið tæknivæddari en eldri kúabúin voru. Þessi þróun hefur skapað tækifæri bæði fyrir mjólkurframleiðsluna og einnig hrossaræktina. Hinar hefðbundnu búgreinar taka minna landrými þótt framleiðslan hafi aukist fremur en dragist saman. Með því hefur skapast meira rými fyrir hrossin.”

Samverk með hersluofn

Og aftur til baka. Frá Gaddstaðaflötum yfir Suðurlandsveginn og inn í Hellubyggðina að nýju. Þorgils Torfi bendir á nokkrar byggingar. „Hér eru fyrirtækin sem bera þetta samfélag uppi,” segir hann. Fyrir enda byggðarinnar er Reykjagarður, stórt kjúklingasláturhús og matvælavinnsla. Síðan bendir hann á elsta fyrirtækið á Hellu sem er glerverksmiðjan Samverk. „Þetta fyrirtæki hefur vaxið mikið á undanförnum árum og vart hefur hafst undan með viðbyggingar. Saga Samverks er þó ekki saga taumlausrar velgengni. Þar hefur þurft að hafa fyrir hlutunum eins og víðar; að berjast fyrir uppbyggingunni. Fyrirtækið hefur að miklu leyti verið í eigu sömu aðilanna; sömu fjölskyldunnar og gengið milli kynslóða. Það má lesa þróunina úr byggingunum. Starfsemin byrjaði í fremstu byggingunni síðan var byggt við eftir því sem starfsemin óx og fyrirtækið efldist og alltaf hækkaði til lofts eins og sést. Síðasta nýbyggingin og sú stærsta var byggð á liðnu hausti en sú næsta á undan fyrir þremur árum.”

Þorgils Torfi segir glerverksmiðjuna orðna mjög tæknivædda og því samkeppnishæfa við erlenda framleiðslu enda sé það grundvöllur þessa rekstrar. Settur hefur verið upp sérstakur hersluofn sem gerir kleift að herða gler og þetta er eini staðurinn á landinu þar sem búnaður til þess er til staðar. „Þar með getur fyrirtækið afgreitt t.d. glugga með skömmum fyrirvara, jafnvel á nokkrum dögum og stuttur afgreiðslufrestur er eitt af því sem hjálpar innlendu framleiðslunni í samkeppni við þá erlendu.”

Skemmtileg samantekt um Samverk enda sterkasta fyrirtæki sinnar tegundar á Íslandi, sakna samt að sjá Reykjargarði ekki gerð frekari skil þrátt fyrir stöðu þess á alifuglamarkaði. Eins hefði umfjöllun um sláturhúsið á Hellu mátt koma sökum þess hver sterk staða þess er í kjölfar ýmissa hremminga á undanförnum árum.


Nýbyggingar og tvöföld búseta

„Hér erum við að undirbúa byggingu nýs hverfis,” segir Þorgils Torfi og ekur í átt að austasta hluta byggðarinnar á Hellu. „Allar lóðir voru búnar þannig að við gátum svarað þeirri eftirspurn sem er fyrir hendi. Við skipulögðum íbúðahverfi fyrir nokkrum árum og lóðirnar runnu út. Því erum við nú að undirbúa lóðir fyrir um 80 íbúðir sem byggðar verða í raðhúsum, parhúsum og í einbýlishúsum. Við erum hins vegar ekki mjög blokkasinnuð hér á Rangárbökkunum enda landrýmið fyrir hendi. Fólk er að flytja sig um set innan byggðarinnar og einnig er fólk að koma hingað og óska eftir lóðum til þess að byggja.”

Um helmingur íbúa Rangárþings ytra býr á Hellu, sem er miðsvæðis í sveitarfélaginu, en hinn helmingurinn býr í Þykkvabæ, á Rauðalæk og í Gunnarsholti, þar sem starfsemi Landgræðslunnar fer fram, og síðan í dreifðum byggðum.

Þorgils Torfi segir talsvert um að fólk af höfuðborgarsvæðinu hafi komið sér upp aðstöðu í Rangárþingi Ytra. „Margt af þessu fólki er með tvöfalda búsetu og sumt af því hefur flutt lögheimili sín hingað. Þetta hefur hleypt jarðaverðinu upp líkt og hrossaræktin. Sumt af þessu fólki stundar frístundabúskap og er þá einkum með hross. Við höfum orðið umtalsverðar tekjur af þessu en ég held að í framtíðinni verði að huga að því hvernig skipta megi gjöldum þeirra sem eru með tvöfalda búsetu á milli sveitarfélaga.”

Enn mörg ónotuð tækifæri

Ferðalagið endaði á bakka Ytri-Rangár sem streymir lygn um Rangárvöll líkt og Dóná um austurhluta Evrópu. Þorgils Torfi segir miklar breytingar hafa átt sér stað eftir að virkjanir voru byggðar í efri hluta hennar. „Áður fyrr var um mjög ójafnt rennsli að ræða. Áin var sífellt að breyta sér og fór hér fram og til baka um eyrarnar. Af þessum ástæðum náði gróður ekki að þrífast og eyrarnar komu svartar undan vatnsflaumnum ár eftir ár. Það var heldur engin veiði. Hugsanlega hefur hleðslan fyrir Djúpós á sínum tíma haft einhver áhrif á fiskigengd en ég held að sú rennslisjöfnun sem varð eftir að virkjanirnar voru byggðar eigi stærstan þátt í því að hægt hefur verið að rækta ána sem laxveiðiá.”

Þorgils Torfi segir Rangæinga bjartsýna þrátt fyrir ákveðinn samdrátt í efnahags- og atvinnulífinu nú um stundir. „Nú er unnið að undirbúningi virkjana á Suðurlandi sem samstaða er um. Ég held að við eigum enn mörg tækifæri ónotuð verði rétt á málum haldið.”

Síðastu greinarskilin eru skemmtileg. Samstaða um undirbúning virkjana?? Ég hef annan skilning á fréttaflutningnum varðandi virkjanir í neðri hluta þjórsár því  ef samstaða væri um að ráðast í þær virkjanir þá myndi ég telja að málin væru komin á fullt skrið en enn standa málin stopp í viðræðum við landeigendur. Mörg ónotuð tækifæri?? Eru við þá að tala um framkvæmdir á Torfajökulsvæðinu?? Leiðinlegt  að sjá að þau tækifæri sem oddvitinn sér fyrir sér skuli einungis felast í auknum virkjunum.


Afar athyglisverð grein sem er að mörgu leiti gölluð. Hugsanlega er eitthvað sem hefur skolast til hjá greinarhöfund en væntanlega hefur verið boðið upp á að lesa greinina yfir áður en hún fer til birtingar. Fyrir utan það sem ég hef tekið fram hér að ofan sakna ég þess að ekkert er talað um væntanlegan framhaldsskóla sem yrði gríðarlega lyftistöng fyrir svæðið. Vonandi þýðir það þó ekki að málin séu á stopp þar.

Stórt vandamál tel ég vera viðhorf íbúa sveitarfélagsins Rangárþings ytra að sveitarfélagið skiptist í tvennt. íbúakjarninn á Hellu og svo sveitin í kring. Því miður virðist þessi grein endurspegla þá hugsun sem er sveitarfélaginu til trafala. Sveitin er ekkert án þéttbýlisins og öfugt og því þarf að hlúa vel að báðum þáttum. Mikil sigling er á sveitarfélaginu núna og vel hefur verið gert í leikskólamálum og íþróttamálum en vonandi á það ekki eftir að koma niður á þeirri brýnu nauðsyn að hlúa enn betur að skólamálum í sveitarfélaginu og gefa starfsfólki ásættanlega stað til þess að starfa á. Það tel ég miklu mikilvægara en glerhýsi við þjóðveg eitt.

Tindersticks í gær. Fyrstu tónleikar síðan ég man ekki hvenær. 

Botninn aðeins dottið úr þessu eeeen bæti aðeins úr því.


Geri ráð fyrir að uppfærslur mínar á þessari síðu verði stopulari á næstunni þar sem ég er nú a hnoða saman síðu fyrir skvísuna mína og fer mikil blogg/net orka í að setja það upp og renna úr hlaði. Eins og komið hefur fram mun sú stutta heita Bára en við ákváðum að setja inn millinafn og mun það nafn, eða hluti hennar nafns, koma til með að mynda nafnið á síðunni. Þar sem við höfum ákveðið að segja ekki að sinni hvert millinafnið er þá verður þessi síða ekki opnuð fyrr en 16. ágúst að lokinni skírn.

Annars er sumarið búið að renna ljúflega í gegn. Alltaf gaman að rumska á morgnana og fá prinsessuna í fangið eftir að hún hefur fengið sér morgunmatinn. Situr bara södd og horfir á umhverfið með ánægjusvip. 3. ágúst næstkomandi eru svo komnir tveir mánuðir þannig að þetta líður ansi hratt. Hún hefur breyst heilmikið. Hefur vaxið uppúr nokkrum flíkum og sumum sem hún komst aðeins 1-2 svar í. Hún er kominn með sterkari svip og farinn að hlægja og auðvitað að kunna meira á ég-er-svöng íluna sína. Hún er samt búin að vera alveg yndisleg í alla staði.

Við bræðurnir lögðum svo land undir fót og gengum fimmvörðuhálsinn síðastliðinn miðvikudag. Þetta er svo ákvörðun sem er spennandi og blæs manni í brjóst vikunni fyrir en síðan kemur smá eftirvænting í bland við "hvað í ansk. er ég að fara út í " tilfinningu. Við lögum af stað í gönguna um kl ellefu við skóga í blíðskaparveðri. Brekkan upp að Skógafossinum er hressandi upphitun og svo tekur við 8 kílómetra ganga meðfram Skógaánni upp Skógaheiðina og fær maður þá að njóta ófárra fossanna í ótrúlega fallegu umhverfi. Stórir sem smáir, mjóir sem breiðir og gaman að fá að njóta náttúrunnar svona beint í æð.



Eftir 8 kílómetra göngu komum við að brúnni yfir Skógaánna og þegar þar var komið var komið svoldið hvass vindur. Erfið og þung sporin voru að klífa stiga upp á brúnna sem var í ca 2-3 metra hæð og svo að fara yfir hana, haldandi í handrið sem var í 30 cm hæð og niðri beið 5-6 metra fall í mjóan árfarveginn áður en hann steyptist niður háan foss. ÖGH. Ekkert annað að gera en að horfa áfram og ganga hratt.

Eftir þennan hluta ferðarinnar tók við mest óspennandi hluti leiðarinnar eftir vegi yfir hraun og grjót í hrjóstrugu landslagi. Reyndar var fínt að aðeins fjölbreytni í þetta því VAAÁHH hljóðið sem kom upp með fyrstu fossunum var farið að detta í vaaá þegar foss # 79 kom í ljós. Allavega var það meira auðgandi að ganga meðfram fallegum fossum en grjóti og troðnum veg.

Eftir ca 13 kílómetra göngu komum við að Baldvinsskála sem er ansi lélegur en samt yndislegt að geta sest niður í skjóli fyrir vindinum og borðað nesti. Spjölluðum við þýska túrista að ég held og þau tíðræddu hættulega kaflann sem við áttum eftir sem einmitt reyndist mjög skemmtilegur og spennandi. Þegar þarna var komið fór ég úr 66° norður bolnum mínum sem var orðinn vel sveittur í annað sinn, ég hafði hengt hann aftur á bakpokann minn til þerris áður á leiðinni, og niður fyrir virðingu mína þá sveigði ég mér í Cintamani peysuna sem ég hafði keypt mér. Fyrirgefðu mér 66°norður...:-(

Burt gengum við frá skálanum og ég íklæddur einungis Cintamani peysunni fann ekki fyrir vott af kulda sem jók á skömm mína að hafa svikið lit en rennandi blautur 66°norður bolurinn var lítt fýsilegur á þessu augnabliki. Gangan frá Baldvinsskála er aðeins upp á við á milli fjalla í snjó og sand til skiptis. Ekki langt samt því eftir ca klukkutíma göngu komum við að hæð mikilli og sáum við þá dýrðlega útsýnið yfir Þórsmörk og Goðaland og yfir alla Mórinsheiðina sem er tilkomumikil. Kröngluðumst við niður Bröttufönn og nálguðumst hinn ógurlega Heljarkamb. Hann reyndist ekki mikið erfiður en þó hélt maður í keðjurnar í öryggisskyni. Yfir kambinn og upp á Mórinsheiði þartil við komum að enda hennar og tókum við þar gott matarhlé.

Áfram héldum við og nú var hafin niðurganga í Þórsmörk fyrir alvöru. Nú gengum við  eftir stíg í grasinu og eftir Votupöllum áður en að hinum hræðilegu Kattarhryggjum kom. Þeir voru ekki eins hrikalegir eins og ég hélt þótt að eitt einstigi hefði verið fetað hratt og horft beint áfram. Áfram hélt niðurleiðin sem var mjög falleg enda fjöll og gil í allar áttir með miklum gróðri og útsýni. Eftir göngu í rétt rúma átta tíma komum við í Bása og höfðum þá lagt undir fót 23, 3 kílómetra. Nokkuð góð frammistaða í ljósi þess að við tókum nokkrar góðar pásur á leiðinni og vorum ekkert að flýta okkur.

Heilt yfir mjög falleg leið og þarna fær maður að kynnast öllu sem hægt er að kynnast í landslagi nánast. Ekkert of erfitt og þótt hátt sé farið þá dreifist hækkunin yfir langa vegalengd og því lítið um erfiðar brekkur sem þarf að taka með mörgum pásum. Eftir rúma hálfa leið þegar þreytan er aðeins farin að láta finna fyrir sér, þá kemur í ljós undurfagur mörkin og ósjálfrátt er maður farinn að ganga hraðar og gleyma stað og stund.  Setti inn fjórar myndir undir ,,,myndir" Plássið búið þannig að ég verð að fara að uppfæra flickr..!

Verslunarmannarhelgin sem nú er hafin verður svo varið í vinnu, við leiðinlegri kringumstæður en oft áður en það verður bara að hafa það og það bitnar sennilega mest á þeim sem síst eiga það skilið. Vonandi komumst við samt upp í þjórsárdal til að kíkja á Hansa og co svo að helgin verði ekki bara leiðindarvinna.

Þangað til næst, hvenær sem það verður! :-)

Það þýðir ekkert að slá slöku við.

Fór í gær á Stóra og Litla Meitil í þrengslum. Eftir nokkrar hálf tilraunir til að fara af stað og fá með mér fólk fór ég einn með Lúkasi og var það fínt bara.

Drífa setti mig úr við afleggjarann að Lambafelli og héldu svo mæðgurnar áfram í bæinn á meðan ég og Lúkas lögðum í hann. Fyrst var nokkuð brött brekka framundan sem reyndist hörku puð. Laus í sér og því tók það alveg gott korter að hjakkast þarna upp, tvö skref upp og eitt niður. Þegar upp var komið var eins og úðunarkerfi fyrir sextán hæða blokk hefði farið af stað á mér því ég gjörsamlega var rennsveittur eftir puðið og ekki dró það úr að það var frábært veður.

Upp á Stakahnjúk var ég kominn og útsýnið strax orðið fínt. Sást vel yfir Lambafellið og hvar ýtur hafa ekið langt upp í fjall til að ryðja niður. Gekk ég næst meðfram hryggnum að Stóra Meitli sem var sigraður eftir tæpt klukkustundar labb með dágóðum hléum. Síðast spottinn var upp nokkuð bratta brekku sem var auðgengin sökum þess hve föst hún var í sér.

Þarna upp var flott. Stóri Meitill er í raun 514 metra hár en þar sem lagt er af stað í 260 metra hæð er í raun ekki nema um 250 metra hækkun. Stóri Meitill er gígbarmur og nær gígurinn nánast allan hringinn. Hrikalegur nokk að vestanverðu en ég gekk allan hringinn. Þar sást vel til allra átta og vinur minn Skeggi á Hengil sást best af öllum þeim stöðum sem ég hef komið til. Allt háhitasvæðið á Hellisheiðinni sást vel og gaman að sjá leið okkar sem við fórum á Hengil svona úr fjarska þar sem hægt var að sjá langt inn með þeirri leið sem við fórum. Esjuna sá ég ekki vel en svo voru tveir tindar sem virtist sem væri þvílík sól sem skini á og sá ég þá að þetta hlytu að vera Móskarðahnjúkar sem Nonni hefur frætt mig um og sá ég loks hversu áberandi Líparítið er úr fjarska.

Eftir að stoppa í smá stund uppi gekk ég yfir að Litla Meitil. Hann er í ca 3 kílómetra fjarlægð frá bróður sínum og ágætis labb yfir mosa og hraun. Hann virðist nokkuð hár og fannst mér á tímabili sem hann væri stærri en Stóri Meitill en þegar ég kom að rótum hans og fór upp tvær ágætis brekkur var ég kominn upp á topp eftir mjög auðvelda göngu. Klukkustund eftir að ég stóð á topp Stóra Meitils stóð ég á topp þeim Litla í 465 metra hæð.

Þar uppi var frábært útsýni! Þorlákshöfn, Hveragerði, Selfoss sáust greinilega og gaman að sjá yfir hraunið alla leið út á haf og langt út á haf meira að segja. Geitafell sást enda til enda en það liggur sunnar en meitlarnir og því hlýtur að vera frábært útsýni út á haf og hugsanlega yfir Reykjanesið þrátt fyrir að það sé einungis rétt rúmir 500 metrar að hæð. Gaman að standa svona ofan á Hellisheiðinni og sjá hversu lítil hún í raun er og hversu mikið hraun hún er.

Gangan tók tvo tíma og þrjú korter með góðum hléum. 7,87 km undir fót sem gefur slappan meðalhraða sem skýrist af því að ég tók nokkrar góðar pásur til að horfa í kringum mig og taka upp myndir á myndbandsupptökuvélina mína nýju. Frekar auðveld ganga þótt að fyrsta brekkan nánast drepi mann og örugglega auðveldlega hægt að ganga þetta á einum og hálfum tíma í röskri göngu. Litli meitill var tilnefnt af HSK sem fjall í átakið ,,Fjölskyldan á fjallið" og settu þau gestabók á toppinn þar sem röskastur er Ólafur Áki, sveitarstjóri Ölfus, sem hefur skokkað þarna upp 4-5 sinnum í sumar. Ég og Lúkas settum okkur þarna líka og sannað Lúkas að hann er frábær ferðafélagi og fer örugglega oftar með mér í svona brölt í sumar.


Var að vinna allt landsmótið í Húsasmiðjugarðinum sem var mjög gaman. Frábært samstarfsfólk og fullt af krökkum og allt gekk eins og í sögu. Einn fékk svakalegar blóðnasir og annar sagaði í fótinn á sér en það voru bara smámál miðað við allan fjöldann sem mætti. Vel skipulagt hjá Sigrúnu Ben sem setti upp mjög fjölbreytta dagskrá sem höfðaði til allra og engum leiddist. Allt skipulag gekk eftir þrátt fyrir rok og smá breytingar. Á morgun byrjar svo hjá mér sundleikfimi hjá eldri borgurum sem verður tvisvar sinnum í viku og í framhaldinu var ég beðinn um svipað form fyrir hóp á Laugalandi í haust.

Næsta vika verður svo spennandi þegar við fjölskyldan förum í útilegu með Hjördísi og Pétri og vonandi Þórunni Ingu og hennar skvísu í Landmannahelli. Renni ég hýru auga til Löðmundar og Valafells og Valahnjúka sem mig langar að príla á og svo verður eitthvað veitt og rúntaði í Landmannalaugar og fleira. Hjördís semsagt komin heim og ekkert leiðinlegt að fá hana loksins og Pétur sem er hinn hressasti gaur.

Enda á að senda kossa til hans Þórarins míns sem er orðinn 28 ára gamall piltur og hefur þann djöful að draga að eiga afmæli í bullandi heyskap en ég vona að við getum fengið okkur ölglas í kvöld og skálað í tilefninu. Hvet alla til að senda sms á kappann og smella á hann rjúkandi heitum og blautum kossi, nú má það og hann er dóni ef hann þiggur það ekki!!!

Myndir í myndum!! Bæði af fjöllum og barni :-)

Fjórða fjallgangan í sumar varð að veruleika í gærkveldi er ég gekk á Keili á Reykjanesi í fylgd Hadda Thor og Friðsemd Thor  með Jóni Örlyx og Nonna bróðir. Fundum auðveldlega afleggjarann á Keili frá Reykjanesbraut en rest var upp á heppnina komið að rata að bílastæðinu, en að lokum tókst það eftir akstur á hreint fáránlega leiðinlegum vegi. Ef vegurinn hefði verið skírður eftir fótboltaliði sem spilar bolta með jafn mikilli skemmtun þá myndi hann heita Ítalía. Eða Bolton.

Gangan var kannski ekki beðið af eftirvæntingu af mér þarsem ég hafði daginn áður skokkað 10 km í fyrsta sinn og hafði það skilið eftir svolitlar harðsperrur í fótunum en það lagaðist þegar ég hitnaði í byrjun.


Alltjént. Við lögðum af stað og eftir röska göngu í ca 40 mínútur yfir úfið hraun stóðum við, við rætur Keilis eftir 3 kílómetra göngu. Fjallgangan sjálf var nokkuð brött og stíf en undanfarnar fjallgöngur og brölt gerðiþað að verkum að þetta reyndist nokk auðvelt og eftir 25 mínútna klöngur yfir skriður og kletta stóðum við á toppnum og loksins, já loksins!, gat ég skrifað í gestabók á toppnum. Þegar ég myndaðist við að opna kassann grínaðist ég með að bókin væri þá full og ég gæti ekki skrifað í hana sem reyndist ansi nærri lagi þar sem síðurnar voru allar uppskrifaðar og aðeins var eftir helmingurinn af bakhliðinni til að skrifa í.

Semsagt eftir 4 kílómetra göngu á rétt rúmlega klukkutíma var áfanganum náð. Fínt útsýni þarna uppi. Til hafs sást á Faxaflóa og einnig í öndverða átt. Í suðri Reykjanesbær og Bláa lónið og svo Hafnarfjörður þegar litið var í átt til stórborgarinnar. Snæfellsnes í fjarska, Akrafjall og Esjan endilöng. Var ég fræddur um Hátind, Þverfellshorn og Kerhólakambur sem allt eru tindar á þessari 20 kílómetra löngu hlussu. Móskaraðhnjúkar í framhaldi af Esjunni og svo gamli félaginn Skeggji á Hengli .

Stutt frá Keili sást svo vel í Trölladyngju sem verður fínt takmark fljótlega. Aðeins á að taka um hálftíma að komast á toppinn sem er í 375 metra hæð og útsýnið örugglega þess virði.

Aftur að göngunni. Ákveðið var að fylgja leið sem mælt er með í bókinni hans Ara Trausta og Péturs Þorleifssonar sem leiddi hópinn að fyrrum stærsta hver landsins, kallaður Hverinn eini, og reyndist það alveg drjúgt labb yfir mosavaxið hraun og svo grýtta hrauntungu. Hverinn var ekkert stórkostlegur og því var þessi 8 km útúrdúr eiginlega ekkert sexí og tilgangslaus. Ef ég verð einhverntímann spurður um Keili myndi ég mæla með því að ganga á hann, til baka og svo á Trölladyngju og slá tvær flugur í einu höggi.

Ferðinni lauk svo á bílastæðinu eftir rétt tæplega 12 kílómetra göngu á þrem tímum og tuttugu mínútum með tilheyrandi stoppi á topp. Fínt fjall, nokkuð létt en býður upp á fínasta útsýni og fyrstu fokking gestabókina.


Tvennt að lokum. ÞETTA er fokkans brilliant lag hjá frábærri hljómsveit. Fyrstu rúmar fjórar mínúturnar eru instrúmental en flottar og svo kemur hefðbunda lagið. Benjamin Gibbard er hetja!

Hitt þá langar mig að óska kærri vinkonu minni innilega til hamingju með stórglæsilegan árangur að ná sjúkraþálfaranum í Odense með hvorki meira né minnna með 10 í einkunn. Innilega til hamingju Hjördís Guðrún og það eina hryggilega við þetta er að sennilega drekkum við aldrei saman aftur Ödense Classic í kósí hita í Óðinsvéum en það verður frábært að fá þig heim.

Setti inn myndir undir ,,myndir" hér vinstra megin. Sér mappa fyrir Keili en svo setti ég líka inn myndir af Báru í höndunum á Hannesi og Þórarni.

Er ekki bara sniðugt að setja fram skoðanakönnun???

Hvor tekur sig betur út??

Svariði nú elskurnar svo að þeir móðgist ekki..!

Fékk 4 diska frá amazon í vikunni.

Fyrst ber að nefna Bon Iver nokkurn og diskinn hans for emma, forever ago. Fengið fína dóma (8,1 á pitchfork) Hljómar vel. Eins og hér hjá Jools Holland. Ágætt bara, eins og oft áður þá kemur ekki alltaf beint að eyrum manns og gaf Iver diskinn út um vorið 2007 í eigin útgáfu og því orðinn nokkuð gamall. 

Næst er snillingurinn Bonnie prince Billy sem gaf út enn einn diskinn. Áður þungur og dökkur en nú glaðværar og með stúlkukind að syngja. Skrítið og öðruvísi, þarf smá tíma en gæti reynst vel. Hver nennir að hlusta á þunga þanka nú í sumarbyrjun?? Lie down in the light er diskurinn sem sagt, honum óviðeigandi er þetta myndband hér, sem er af laginu Cold & wet af "the letting go" sem tekinn var upp hér á landi, og er í leikstjórn Einars Baldvins. Hver veit ég ekki, en nafnið hljómar íslenskt. Skemmtileg teiknimynd! 

Í furðuleg heitum er óhætt að taka Strawberry Jam þeirra Animal Collective. Ekki allra en hefur fengið flunkufína dóma (fokking 9,3 á PF) þannig að eitthvað hlýtur þetta að vera sniðugt. Af disknum greip mig fyrst Fireworks sem er ansi hressilegt og skemmtilegt.

Að lokum Untrue með burial sem er svona dub eitthvað dæmi. Archangel kúl lag en hin ekki eins grípandi. Samt svipuð lög að upplagi.


EM því miður að klárast og ljúft að sjá Spánverja komast áfram og Ítali, Portúgala og Frakka detta út. Rússar að spila rosa flottan bolta  og afgreiddu Hollendinga þrátt fyrir að Hollendingar hefðu lofað góðu og spilað þvílíkan sóknarbolta. Andrei Arshavin og Zhirkov og Pavluchenko snillingar sem verða seldir í sumar á stórfé. Vonandi hættir Benitez að runka sér yfir Milner og kíkir á þessa kappa. Eða Villa. Síðasti rússalegi gaurinn sem við áttum var Biscan, sem reyndar var Króati, og hann reyndist ekkert spes en þessir geta ekki klikkað. Koma svo kanar!

Litla barnið sem nú er búið að nefna dafnar vel. Bára kemur hún til með að heita og svo eigum við eftir að ákveða millinafn sem er líklegt að við bætum við. Liggur auðvitað beinast við og hjómar vel. Við höfum fengið fullt af gestum að undanförnu sem alltaf er gaman og nú síðast komu Tóta sys og svo frænkurnar Hrafnhildur og Hjördís ásamt Tinnu og hennar yndislegu Anítu. Aníta litla orðin 10 mánaða og því ekki langt í að Bára verði orðin svona lífleg og kát eins og Aníta frænka sín. Verður farin að tala og fleira áður en við vitum af. Við stefnum að því að skíra í Ágúst, nánar auglýst síðar.

Á morgun er svo stefnt á að ganga á Keili á Reykjanesi, næsta helgi mun Mágus verða steggjaður og svo styttist í að DC komi heim. Er að klára á miðvikudag og ég sendi góða strauma. Viðruðum smá ferðalagahugleiðingar í sumar sem verður spennandi ef það gengur eftir.

Argh!

Eitt skref, og annað. Hægri, næst vinstri. Eitt skref í einu og þá kemst ég alla leið. Allt í einu tek ég vinstri beygju og þarna er það. Aldrei verið eins fallegt og aldrei eins ljúft að sjá það.

Klósettið. En ég er ekki kominn enn. Það eru 4-5 skref eftir. Ég get þetta. Koma svo! Útiloka sársaukann!  Fyrr en varir snerta kinnar mínar svala setuna og ég get slakað á. Takmarkinu er náð.

Harðsperrur dauðans gáfu mér sýn á hvernig ég kem til með að ganga þegar ég verð orðinn áttræður.

Forsaga þess að klósettferð varð að ævintýri á sér forsögu hálfum sólarhring áður er ég fékk símtal. Var þar á ferð bróðir minn eldri sem vildi hreyfa sig og varð úr að við litum á Heklu og hugsuðum. Það hugs var að gjörning því eftir veðurathuganir og netleit var lagt af stað frá Landvegamótum um sjö leytið og keyrt í norðurátt. Fínt veður en smá skýjakjaftæði á toppnum. Skyldi það reddast? Af fenginni reynslu sumarið áður vissi ég að lítið var að græða á skýjahulinni Heklu þar sem í rúmlega þúsund metra hæð getur allt verið orðið svart þrátt fyrir að niðri sé nærbuxnaveður. Þegar nær kom leit hún betur og betur út og nú var stressið hvort að RAM 4 bíllinn myndi komast dómadalsleið að veginum inn að Skjólkvíum. Það stress var ekki mikið þar sem við flugum áfram og fyrr en varði vorum við komnir inn í Skjólkvíar.

Stefnan var tekin á að keyra áleiðis að fjallinu þar sem leiðin frá bílastæðinu í Skjólkvíum er umtalsvert lengri en það var ekki í boði þar sem vegurinn var hulinn snjó í nokkuð brattri hlíðinni og því urðum við að leggja af stað nánast frá byrjunarpunkti.

Fyrst var hlíð þveruð sem hefði verið ekkert mál ef hún hefði ekki verið snævi þakin og því voru þetta stutt skref sem við hjuggum í snjóinn svo við myndum ekki renna niður snarbratta hlíðina. Er upp var komið tók við nokkuð létt labb í rúman hálftíma þegar við komum að fyrstu brekkunni sem var hreint helvíti. Ég er ekki frá því að hún hafi verið auðveldari í fyrra þegar hún var ekki á kafi í snjó eins og núna. Brekkan var þónokkuð löng, vel brött og tók okkur alveg góðar tuttugu mínútur. Við komum upp aðeins til hliðar við fyrsta gíginn sem sést þegar gengið er á Heklu og fórum við yfir smá hrauntungu í hlíðinni. Fullur aðdáunar kastaði einn ferðafélaginn af sér vatni yfir gíginn og svo lögðum við af stað.

Ári áður þegar ég, DC og Brynjar vorum á þessum slóðum týndum við leiðinni þarna fljótlega og því var forvitnilegt að sjá hvar við fórum í rugl. Það sá ég nánast strax þar sem við höfðum beygt snarlega til vinstri þar sem við áttum að fara aðeins til hægri og upp. Þannig að upp fórum við. Gríðarlega fallegt útsýni þar sem við sáum nú yfir allan fjallagarðinn fyrir aftan Heklu og að jökli í vestri. Áfram var þrammað og nú var orðið ansi kalt. Aflíðandi brekkur upp í mót og svona temmilega brattar. Allir fortíðardraumar um að ég hefði verið svo nálægt tindinum að ég hefði getað hrækt á hann voru foknir út í veður og vind. Frá fyrsta gígnum eru ca 2 kílómetrar eftir í rösku labbi upp í mót.

Áfram héldum við skref fyrir skref. Kuldinn orðinn ansi mikill fyrir mig sem þjáðist fyrir að svitna hrikalega á fyrri hluta göngunnar. Ég var orðinn blautur í gegn og meira að segja úlpan, sem ég hafði til skiptanna þó , var orðin rennandi. Nú sáust bungur uppi og eftir ca 2-3 bungur komum við að toppnum. Þvílík tilfinning!

Eftir labb í ca 2 tíma og þrjú korter komum við á toppinn. Við blasti allt suðurlandið sem þó var torsýnt í mistri og alveg hífandi vind en unaðslegt var þetta þó. Loksins kominn á topp þar sem hægt var að skrifa í gestabók en það var alveg ógerlegt sökum þess að vindurinn var algjört rugl. Kuldinn einnig svo svakalegur að buxurnar frusu við skóna þar sem þær höfðu blotnað. Á toppnum horfðum við ofan í gíginn sem var hulinn snjó. Gengum við meðfram gígnum áleiðis að hinum toppnum sem krafðist þess að aðeins er gengið niður og svo aftur upp. Þegar þangað var komið sáum við Suðurlandið í allri sinni dýrð í þær 5-6 sekúntur sem manni var stætt á toppnum fyrir roki. Aðeins sá ég í Þríhyrning sem ég þekkti en annars var ótrúlega tilkomumikið að horfa svona niður yfir Suðurlandið allt að sjó. Á Heklunni sáum við greinilega Axlargíginn sem síðast gaus úr að því ég held og var hann alveg í göngufæri á 10-15 mínútum.

Það reyndum við ekki þó. Gerðum árangurslausar tilraunir til að hringja í betri helmingana en þrátt fyrir að síminn sýndi 3G þá náðist ekki samband. Stoppuðum við því stutt við klukkan 23 að kvöldi og hrósuðum miklu happi að komast á toppinn og fá jafn frábært útsýni sem ekki er sjálfgefið þegar gengið er á Heklu.

Heimförin tók rétt um klukkutíma og korter enda svo miklu auðveldara að skokka niður í móti en að berjast upp í mót. Ansi ljúft að komast í RAM Fjarkann og rúlla af stað heim og dást að fjallinu sem sigrað var. Því miður tók ég eiginlega engar myndir af viti þar sem ég gleymdi myndavélinni í bakpokanum sem ég geymdi neðar.  14,2 km að baki eftir rölt í 4 tíma og 20 mínútur.

Alveg pottþétt að önnur ferð verður farin innan tíðar á þetta fallega fjall. Þá nær miðju sumri og reynt að keyra vel áleiðis til að spara sér alveg um klukkutíma af óþarfa láréttu labbi að Heklurótum. Þá gefst vonandi tími til að skrifa í gestabók og skoða sig um á toppnum.

Kom svo heim um hálf tvö í nótt og fór þá í heitt bað og svo upp í rúm sem var ansi ljúft. Vaknaði svo í morgun og lá með prinsessunni minni fram eftir morgni sem var miklu ljúfara :-)

Þá er snátan orðin 11 daga gömul og allt gengið ótrúlega vel. Sefur vært á milli þess sem hún drekkur og vakir stutta stund. Næturnar eru alveg rólegar og hún er mjög stillt og prúð.

Strax finnst manni hún hafa stækkað helling og þyngst og allt gengur mjög hratt og vel. Ættingjar og vinir duglegir að heimsækja okkur og gefa stúlkunni fatnað og fleira þannig að nú er eiginlega full kommóða af fötum á hana. Ekkert mál að skipta á henni og svona enda eiginlega reynir maður að njóta þess á meðan þetta er að mestu lyktarlaust. Það var einn gaur í heimsókn um daginn sem var um eins árs aldurinn og það fór ekki á milli mála þegar skipt var á honum!

Erfitt er að sjá hverjum hún líkist en það á að skerpast á andlitsdráttum á fyrstu vikunum og því fljótlega hægt að sjá svipi og fleira sem rekja má í ættirnar.
Skelli inn tveim myndum. Önnur af dömunni í galla frá Svíþjóð og svo hin af Hjöddu frænkuömmu með hana í fanginu. Svoldið dimm mynd reyndar....
                                                                                          

Þannig að ekki leiðist mér núna. Er hálfnaður með HSK leikjanámskeiðin og kem svo beint heim og horfi á EM með litlu prinsessuna í fanginu. Ansi ljúft líf og það verður notalegt þegar ég klára námskeiðin og verð heima í sumarfríi með stelpunum mínum. Ég held að ég hafi eiginlega aldrei verið í hefðbundnu sumarfríi þannig að það verður ansi gott og kominn tími til. Stefnum á að skíra í fyrri hluta ágúst ef þær tímasetningar henta öllum og við verðum komin með nafn á hreint. Margt sem kemur til greina en nafnamál ættu að skýrast fljótlega þó. Alltaf gaman að fá uppástungur :-)

Vonandi get ég svo rölt eitthvað ef að tími vinnst til hjá okkur bræðrunum eða öðrum sem hafa áhuga. Nonni er nú að undirbúa komu barns númer 2 þannig að stutt er á milli fjölgana í þessari ætt.

Drífu og Guðna productions kynna.......







15 og hálf merkur






50 cm löng







Lítil prinsessa!

                                            


Ég rétt er að skjótast heim í sturtu og ná í hitt og þetta þannig að þið afsakið þessa símamynd sem verður að duga í bili.

Hlutirnir gengu hratt fyrir sig í gær. Í gærmorgun vaknaði Drífa með verki en var ráðlagt að vera heima sem hún gerði fram eftir degi. Ég kláraði sundpróf og sundnámskeið með hálfum hug og þegar leið að kveldi voru komnar um fimm mínútur milli hríða. Við lögðum af stað á Selfoss í rólegheitum og þegar þangað var komið um tíu leytið var Drífa sett í monitor til að kanna hríðir og hjartslátt. Allt eðlilegt og rólegt. Útvíkkun í 4 og við vorum ekki á leiðinni heim. Um ellefu leytið voru hríðirnar orðnar ansi harðar og fór Drífa í bað. Fljótlega var útvíkkun kominn í 8 og allt að gerast. Eftir um ca klukkutíma skaust svo út lítill engill sem fannst ekkert leiðinlegt að komast í fangið til mömmu sinnar og er skráð fædd klukkan 1:14. Drífa stóð sig eins og hetja og fór í gegnum þetta án þess að fá nokkur deyfilyf enda eiginlega enginn tími til, svo hratt og vel gekk þetta.

Við þökkum allar góðar kveðjur og hlökkum til að komast heim!

Fór í dag í leiðangur með Tómasi. Byrjuðum á að sjá seinni hálfleikinn hjá KFR gegn Árborg. Þegar við duttum inn var Árborg eitt núll yfir og útlitið ekki bjart fyrir Rangæinga, sérstaklega í ljósi þess að Ari markmaður fór meiddur útaf og Jóhann Böðvar rekinn af leikvelli í kjölfarið. KFR byrjaði leikinn vel og áttu hættulegar skyndisóknir þrátt fyrir að Árborg væri meira með boltann. Um miðjan hálfleikinn átti svo KFR aukaspyrnu og gerði Lárus sér lítið fyrir og sett'ann skemmtilega framhjá varnarveggnum og einum færri náðu þeir að jafna. Í kjölfarið sótti Árborg grimmt og áttu nokkur fín færi en ekkert gerðist fyrr en skömmu fyrir leikslok þegar tvö mörk duttu inn með skömmu millibili.

Gaman að sjá liðið og baráttuna þrátt fyrir að vera leikmanni færri. Hlynurinn stóð sig vel í vörninni með Billanum og á miðjunni var Lárus fastur fyrir og batt hana saman með Binna líflegan sér við hlið. Strákarnir spiluðu vel saman og gaman að sjá að ávallt var reynt að spila boltanum en ekki þruma fram við hvert tækifæri. Vonandi gengur þetta vel í sumar og nokkrir sigrar nái að halast inn. Liðið er ungt en mjög efnilegt og í dag vantaði menn eins og Hjörvar og Ara markmann sem fór útaf og munar um þessa gaura.

Eftir leik fórum ég og Tómas í upphaflega ætlunarverkið sem var að klífa Búrfell í Grímsnesi sem húsmóðir úr holtunum gerði sér lítið fyrir og lýsti sem hundaþúfu í mín eyru er ég lýsti þessu afreki mínu.

Við lögðum af stað upp eftir efnisnámu í hlíð Búrfells og við tók ca hálftími af brekku sem var nokkuð seinfarin útaf grýttri urð og djúpum mosa. Allt hafðist þetta þó og brátt tók við heiði ofarlega en áfram var gengið upp á við. Eftir um klukkutíma göngu sáum við loks stöðuvatnið efst á fjallinu og svo hæsta punktinn.
Gengum við í hálfhring í kringum fjallið og upp á urðina og stóðum á toppnum eftir klukkutíma og tuttugu mínútna göngu. Við blasti Úlfljótsvatn og Þingvallavatn í vestri ásamt Hengli og Nesjavöllum. Í norðri fullt af fjöllum yfir til Búrfells og Heklu í austurátt og svo auðvitað Eyjafjöllin. Einnig sáum við vel í Þjórsá og Ölfusá ásamt því að sjá til Selfoss og eftir Ingólfsfjalli endirlöngu. Skemmtilegt var að sjá yfir sumarbústaðabyggðina í Grímsnesinu sem var þétt í kjarrinu og dreifð út um allt, hvert sem við litum.



Eftir stutt stopp gengum við niður á sléttuna austur af toppnum og  tókum hring eftir fjallinu áður en við lentum aftur í námunni þar sem við lögðum af stað. Niðurgangan var nokkuð strembin í urðinni og við römbuðum ekki alveg á réttan stað strax en allt hafðist þetta þó að lokum. Lukum ferðinni eftir 2 tíma og 27 mínútna göngu og 7.12 kílómetra undir fæti sem er nálægt þrem kílómetrum á klukkutíma. Mjög skemmtileg ganga með fínu útsýni á toppnum. Vonandi eitthvað fleira spennandi framundan...!